در دنیای مد و فشن، سبک و استایلهای مختلفی وجود دارند. تامبوی، یکی از این استایلها است. یک استایل دخترانهی منحصر به فرد که از عناصر مربوط به استایل پسرانه در لباس پوشیدن، استفاده میشود. در این استایل از پوشش پسران الهام گرفته میشود و روی ملزوماتی مانند تیشرتهای اورسایز، جینهای فاق بلند، کلاه کپ و… تمرکز دارد. در ابتدا استایل تامبوی با انگیزهی اعتراض به تفاوتهای جنسیتی و کمبودهای اجتماعی زنان شکل گرفت؛ ولی امروزه حالت اعتراضگونهی خود را از دست داده است و صرفاً یک استایلِ سلیقهای است.
تاریخچهی استایل تامبوی
در طول ادوار مختلف، زنانگی و ظرافت در پوشش، بیشتر مورد استقبال خانمها واقع شده است و ترجیحشان در پوشش، لباسهای دلربا با رنگهای شاد بوده که روحیهی پرشور و همیشه جوان خانمها را بیشتر نشان دهد؛ ولی سبک تامبوی در تناقض با انتظارات اصلی و موردپسند جامعه بود و سبکی قانونشکن یا خارج از عرف محسوب میشد.
-
قرن پانزده، پیدایش تامبوی
تاریخچهی تامبوی به قرن ۱۶ میلادی برمیگردد. اوایل قرن ۱۵ تامبوی به پسرانی که رفتارهای هنجارشکن از خود نشان میدادند، گفته میشد؛ اما اواخر این قرن، این تعریف تغییر کرد. تامبوی به دخترانی که روحیهی پسرانه داشتند، گفته شد. (البته امروزه این تعریف خیلی کلیشهای است و معنی آن هم مدرنتر شده است). اگرچه ریشههای تامبوی با تبعیض جنسیتی آمیخته شده، اما مفهوم آن در طول زمان تغییر کرده است. در ابتدا تامبوی یک هویت مهم برای دختران همجنسگرا و دگرباش بوده است. با این وجود این استایل شاخص صحیحی برای تعیین گرایش جنسی فرد نیست.
-
قرن نوزده، شکوفایی تامبوی
در قرن ۱۹ و ۲۰ کلمهی تامبوی دارای پوشش گستردهای نسبت به قرن ۱۵ شد. همزمان با تصویب حق رأی زنان، آنها استقلال بیشتری پیدا کردند. این استقلال باعث پیشرفت در زمینهی پوشاک هم شد که نوع خاصی از پوشش، از جمله استایل تامبوی وارد عرصه مد شد و با گرویدن به تیپ و استایل مردانه، یک استایل جذاب برای خود به وجود آوردند.
زنان تأثیرگذار در شکوفایی استایل تامبوی
در قرن ۱۹ زنان در جامعه غرب عموماً پیراهن، دامن و کرست میپوشیدند. امیلیا بلومر (Amelia Bloomer)، فعال حقوق زنان در سال ۱۸۳۰ جزء اولین نفراتی بود که با معرفی «شلوار بلومر»، این کلیشه را تغییر داد. او شلوار گشاد و نخی را به جای دامنهای حجیم، فنردار و دست و پا گیر ویکتوریایی پیشنهاد داد. اگرچه این نوع پوشش در ابتدا مورد استقبال زیادی قرار نگرفت، اما باید بدانیم که امروزه شلوار در استایل کژوال زنانه، میتواند مدیون خانم بلومر باشد.
شلوار بلومر به جای دامنهای حجیم و فنردار ویکتوریایی سال ۱۸۳۰
بعدها در سال ۱۹۲۰ کوکو شنل (Coco Chanel) افسانهی مد، خط تولید لباسهای مردانه برای زنان را راهاندازی کرد. (البته در طول دوران جنگ، به دلیل قحطی و نیز کمتر مصرف شدن پارچه، زنان آزاد بودند لباسهای مردانه بپوشند). در سال ۱۹۵۰ مرلین مونرو (Marilyn Monroe) نیز با پوشیدن شلوارهای کمی گشاد و اصطلاحاً کیسهای (در قسمت کمر تنگ میشود)، باعث محبوبیت بیشتر این استایل شد. از آن پس شلوار بویفرند یک شلوار خاص شد که یکی از المانهای استایل تامبوی نیز محسوب میشود. همچنین چند دهه بعد کیت هولمز (Katie Holmes) با جینهای کاملاً مشابه با شلوارهای همسرش تام کروز (Tom Cruise)، پا به خیابانهای نیویورک گذاشت.
امیلیا بلومر و کوکو شنل دو زن تأثیرگذار در استایل تامبوی
تبلیغات در راستای حمایت از استایل تامبوی
در سال ۱۹۸۱ شرکت لگو که الان نیز مشهور شده است، یک تبلیغ درست میکند که دختر جوانی را با شلوار جین گشاد، کفش تنیس و تیشرت به تصویر میکشد که یک لگو در دست دارد و در آگهی میگوید :«آنچه که هست، زیباست». این تبلیغ این پیام را میدهد که دختر میتواند زیبا باشد حتی اگر به جای عروسک با بلوکهای لگو بازی کند. همچنین تبلیغ stayfree به زنان این نوید را میدهد که میتوانند پریود بشوند و همچنان کارهای مردانه انجام بدهند. این تبلیغات در راستای آزادی زنان و حمایت از استایل تامبوی بوده است.
آیتمهای پرطرفدار استایل تامبوی
در این استایل معمولاً از چند لایه لباس مختلف روی هم استفاده میشود. البته باید تکتک اجزا ساده باشند. برای مثال ژاکت و کاپشن روی پلیور یا پیراهن دکمهدار پاییزه برای فصل سرد و پیراهن مردانه روی تیشرت خنک برای فصل گرم. همچنین این را باید بدانیم که در استایل تامبوی جایی برای دامن و پیراهن نیست!
-
لباسهای گشاد و اورسایز
منظور از اورسایز، پلاس سایز نیست! هرچه لباس بزرگتر و راحتتر باشد، استایل جذابتر میشود. در این استایل لباس جذب و فیت خیلی کم مورد استفاده قرار میگیرد؛ ولی گاهاً برای ایجاد تناسب و تعادل در کنار یک آیتم اورسایز، مثلاً تیشرت یا ژاکت اورسایز، شلوار جین تنگ استفاده میشود.
-
پیراهنهای مردانه با پترن چهارخانه
پیراهنهای پاییزه از جنس فلانل (flannel) و پیراهنهای جین با استایلِ آستین تا زده تا آرنج
-
شلوار جین فاق بلند و زاپدار
مامجین و بویفرند جین (جین مدل پسرانه در سایز دخترانه) یا شلوار گتدار و به اصطلاح شلوار اِسلَش
-
کفش راحتی بدون پاشنه و اسپرت
کفش آلاستار و ونس، کتانی اسنیکرز و آدیداس و در فصول سرد بوتهای نظامی و پوتین
-
اکسسوریهای پسرانه
شامل هدفون، دستمال سر، ساعت، کولهپشتی، زنجیرهای بلند و چوکر، کلاه کپ و برای زمستان کلاه beanies
-
مدل مو ساده و آرایش لایت
موی کوتاه پسرانه یا موی بلند دم اسبی و ساده- مدل مو نباید شیک باشد (منظور شلختگی نیست ولی انگار تلاش خاصی برای درست کردن مو نکردهاید.) همچنین آرایش زیاد با این استایل در تضاد است.
-
تاتو و پیرسینگ
تاتو و پیرسینگ، باعث جذابتر شدن این استایل میشوند.
به طور کلی لباسهای unisex مناسب این استایل هستند. معمولاً در این استایل با آیتمهای گفته شده لباس میپوشند ولی شما لزوماً مجبور نیستید همیشه طبق این اصول، استایل کنید. راحتی شعار این استایل است. «چیزی را بپوشید که در آن احساس راحتی میکنید». در این استایل سادگی و راحتی در وهلهی اول قرار میگیرد؛ پس میتوانید لگینگ و یک هودی راحت بپوشید و همچنان استایلتان تامبوی باشد.
استایل کلاسیک تامبوی
برای شرکت در مراسمهای رسمی نیز میتوان از آیتمهای زیر به عنوان استایل تامبوی استفاده کرد:
- کت بلیزر و شلوار پارچهای- کت و شلوار چرم
- کفشهای چرمی بدون پاشنه – کفشهای slip on و vans
- کلاه فدورا (fedora hat) (کلاه شاپو)
- جلیقه و کراوات
استایل کلاسیک تامبوی
تفاوت استایل تامبوی با استایل گارکون
همانطور که گفته شد، استایل تامبوی یک استایل دخترانه است که در آن از پوشش پسران الهام گرفته میشود. نباید این استایل را با استایل گارکون اشتباه بگیریم. گارکون (Garccone) در واقع یک استایل تامبوی فرانسوی است که با هدف فمینیستی به وجود آمد. در این استایل خانمها لباس و ویژگیهای پسرانه و مردانه را عیناً تکرار نمیکنند و از آنها الگو نمیسازند؛ بلکه تنها با پذیرفتنِ رسمیت و جدیتِ مردانگی، با استایلی زنانه، پوشش خود را به همان الگوها نزدیک میکنند. برای مثال در این استایل با کت و دامن همان میزان رسمی بودنِ کت و شلوار را به دست میآورند. در صورتی که میدانیم در استایل تامبوی دامن جایی ندارد!
تفاوت استایل تامبوی و استایل گارکون
طرفداران استایل تامبوی
استایل تامبوی طرفداران خاص خود را دارد. در آخرین روزهای قرن ۱۹ و ابتدایی قرن ۲۰، این استایل دیگر شناخته شده بود. این سبک میان قشر خاصی از زنان سفیدپوست طبقه متوسط و مرفه آمریکا رواج داشت. پایان جنگ دهه ۱۹۵۰ خانمها به لباسهای زنانه بازگشتند و فقط افرادی که به این استایل علاقه داشتند، همچنان طبق این استایل لباس میپوشیدند. اولین طرفداران بر این باور بودند که استایل تامبوی ارتباط آنها با مردان را راحتتر و بدون دردسرتر کرده است. پوشیدن این استایل زمانی گسترش یافت که برندهایی از جمله H&M، Loap و Outfitter forever کالکشن اختصاصی تامبوی را طراحی و تولید کردند.
سلبریتیها هم در محبوبیت این استایل نقش داشتند؛ از مرلین مونرو (Marilyn Monroe) گرفته تا کیم کارداشیان (Kim Kardashian)، کندال جنر (Kendall Jenner)، ریس ویترسپون (Reese Witherspoon) و ریانا (Rihanna) شلوار بویفرند میپوشیدند. کارا دلوین (Cara Delevingne) و کریستین استوارت (Kristen Stewart) نیز همیشه از این استایل و روند مد حمایت کردند. همچنین سلبریتیهای دیگری مانند ریتا اورا (Rita Ora)، الی گولدینگ (Ellie Goulding) و الن دجنرس (Ellen DeGeneres) استایل مورد علاقهشان تامبوی بوده و هست.
طرفداران استایل تامبوی
آزادی در پوشش
در آخر اینکه باید بدانیم نه فقط زنان، بلکه مردان هم باید آزادی پوشش داشته باشند و هرطور که میخواهند لباس بپوشند؛ مانند هری استایلز (Harry Styles) که برای این آزادی پوشش همواره در تلاش است و راه را برای بسیاری از مردان آسان کرده است که فارغ از جنسیت بتوانند از فشن لذت ببرند. آلیسیا هاردستی (Alicia Hardes) یک لاین تولید پوشاک برای استایل تامبوی دارد، که کالکشنی هم برای مردان و هم برای زنان طراحی کرده است. در واقع طراحیهایش جنسیت ندارند. او میخواهد برند خودش را بدون جنسیت توصیف کند. او معتقد است آینده مد به سمتی میرود که هرکس فارغ از جنسیت و گرایش جنسی، بتواند هر لباسی که دوست دارد رابپوشد. او همچنین امیدوار است که در آینده فروشگاهها بخش زنانه و مردانه نداشته باشند و فقط لباسها در اندازه و سایزهای متفاوت طراحی و تولید شوند.
هری استایلز در پوششی متفاوت و زنانه
شما تا چه میزان با این آزادی در پوشش موافق هستید؟ نظراتتان را با ما به اشتراک بگذارید.
چقدر عالی چقدر جزییات ممنون از شما 🙏